Lhasa - Chusul
Dag 1: Fietsen Lhasa (Tibet) Katmandu (Nepal)
S'ochtends rustig aan de spullen op de fiets gepakt, mijn tas weggeven
aan belgische fietsers die een vliegtuig moesten nemen en dan onderweg,
eerst maar eens geld pinnen. En dan Lhasa uit, langs de Potala en dan is
het eigenlijk een rechte weg tot een voorstad van Lhasa waar ze enorm
aan het bouwen zijn en verschillende snelwegen in aanmaak ik laat me
verleiden om een stukje op de lege snelweg te rijden, het is 10 km extra
maar best vermakelijk. De route naar Chusul is best saai, het
grootste deel volg je de snelweg die je ook al hebt gezien toen je vanaf
het vliegveld naar Lhasa ging. Een soort laan langs een rivier.. Met
uitzicht op de bruine en af toe witte bergen. Nadat de weg naar het
vliegveld van lhasa naar links gaat begin je in de verte serieuzere
witte toppen te zien. Doordat ik laat vertrokken ben heb ik niet echt
tijd om veel te stoppen. Tijdens mijn lunch wordt ik voor 25 yan
helemaal volgestopt. Ik loop altijd de keuken in en wijs wat aan. Ze
willen me eerst een paling geven. Wat ik uiteindelijk krijg is me
enigsinds onduidelijk het was alleen zoveel dat je er een heel gezin mee
kon voeden. Met gebareren taal maak ik duidelijk dat het wel erg veel is
voor zo'n klein mannetje, maar de gastvrouw wijst naar mijn fiets, eten
Guido , das goed voor je, (waar heb ik dat eerder gehoord). Op de eerste
dag gelijk al een scheur in mijn fietstas.. Mensen doen wel eens
lacherig over het feit dat ik vermogens uitgeef aan goede spullen, maar
dat is nu precies om dit soort zaken te voorkomen. In Chusul dus maar
eerst op zoek naar iemand die de scheur kan maken. Dat was niet zo heel
moeilijk, alleen weigerde ze eerst om de scheur te naaien omdat dit niet
kon ofzo. Na een verhaal afsteken waar hun niks van begrijpen maar wat
neer komt op dat het fijn is om iemand te helpen, is er een meisje die
het wel wil doen. En moeders maakt ruimte achter de naaimachine.
Vervolgens even checken of Chusul internet heeft, en in een nieuwe
straat (ook hier zijn de chinezen flink aan het bouwen vindt ik een
internet café. Overigens is het echt bizar wat die chinezen
allemaal uit de grond stampen hier in Tibet. Ik weet niet hoe ze het
doen, maar economisch gezien ziet het er allemaal uit als een waar
kunststukje. Sociaal gezien zijn de effecten voor de Tibetaanse
bevolking natuurlijk anders. En of en in hoeverre zij mee profiteren van
de economische groei weet ik niet. Het moet in ieder geval vrij bizar
zijn om je eigen land in zo'n sneltrein vaart te zien worden omgecat
naar een moderne samenleving zoals je bezetter dat graag ziet. Politiek
incorrect is het misschien een aardige case studie hoe je een land
opbouwt. Niet zeiken maar rammen. Wie niet voor is, is tegen en
gaan met die banaan.
|
|